Toon items op tag: Litigation

In een baanbrekend recent arrest dat ons kantoor heeft behaald, bevestigt het Hof van Cassatie dat de fiscus bij een fiscale visitatie niet kan volstaan met de vaststelling dat een aanwezige werknemer de ambtenaren heeft binnengelaten of niet heeft geprotesteerd. Op grond van artikel 319 WIB92 en artikel 63 WBTW is een voorafgaande toestemming vereist, en bij een vennootschap moet die toestemming uitgaan van een bevoegd orgaan, een gevolmachtigde of een persoon van wie de fiscus redelijkerwijze mocht aannemen dat hij bevoegd was. Het bewijs daarvan rust bij de administratie.

Op 5 mei 2026 heeft de Raad van de Europese Unie aangekondigd dat een voorlopig akkoord werd bereikt over nieuwe regels om de aanpak van btw-fraude aan te scherpen. De voorgestelde hervorming moet de samenwerking tussen de lidstaten, het Europees Openbaar Ministerie (EOM) en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) aanzienlijk versterken.

De hervorming kadert in de bredere Europese strijd tegen grensoverschrijdende btw-carrouselfraude, die volgens schattingen van de Europese Commissie jaarlijks aanleiding geeft tot een verlies van tussen 12,5 miljard en 32,8 miljard euro aan belastinginkomsten binnen de EU. Dergelijke fraude wordt vaak gepleegd door georganiseerde criminele netwerken.

Het Grondwettelijk Hof heeft op 9 april 2026 (nr. 41/2026) opnieuw uitspraak gedaan over het verbod om verliezen te compenseren met de verhoogde belastbare grondslag ingevolge een fiscale controle (“aftrekverbod”). Dit arrest volgt op drie prejudiciële vragen van onder meer de rechtbank van eerste aanleg te Brussel en het hof van beroep te Gent. De vragen hadden in essentie betrekking op de verenigbaarheid van het aftrekverbod (oud artikel 207, lid 7 WIB92)^[1] met het wettigheids- en gelijkheidsbeginsel; in het bijzonder in situaties waarin de toepassing ervan afhankelijk is van discretionaire keuzes van de fiscale administratie.

Concreet betreft het de keuze van de administratie om al dan niet een belastingverhoging op te leggen en de keuze om de aanslag al dan niet ambtshalve te vestigen. Daarnaast bevat het arrest een langverwachte uitspraak over de positie van vereffende vennootschappen, die door het aftrekverbod hun verliezen definitief teloor zien gaan en daardoor veel zwaarder worden getroffen dan actieve vennootschappen.

In zijn arrest is het Grondwettelijk Hof van oordeel dat het aftrekverbod, ook in voormelde situaties, geen schending inhoudt van de Grondwet. Het bevestigt daarmee de lijn die het reeds uitzette in zijn arrest van 19 juni 2025 (nr. 90/2025). Het Hof benadrukt evenwel (opnieuw) dat de toepassing van het aftrekverbod moet worden beoordeeld met inachtname van de relevante beginselen van behoorlijk bestuur, en dat de hoven en rechtbanken hierop toezicht uitoefenen met volle rechtsmacht, wat ruimte laat voor een toetsing in concreto.

Bedrijfsleiders kunnen de kosten van hun thuiskantoor wel degelijk als werkelijke kosten aftrekken in de personenbelasting. Een recente uitspraak van het hof van beroep in Gent bevestigt dat.

Lees de bijdrage van Tayfun Anil over dit arrest in De Tijd.  

Op 22 januari 2026 heeft het Hof van Cassatie (F.23.0040.N.) andermaal een belangrijk arrest geveld inzake het herstel van de belastbare grondslag en de belastingberekening ingeval van bewijs van fiscaal misbruik. De algemene antimisbruikbepaling van artikel 344, §1, vierde lid WIB92, laat in dat geval toe om de geviseerde verrichting aan een belastingheffing te onderwerpen conform de doelstelling van de wet alsof er geen misbruik heeft plaatsgevonden.

In een arrest van 12 maart 2026 heeft het Europees Hof van Justitie beslist dat de opcentiemen ten laste van niet-inwoners het Europese Unierecht schenden. Deze heffing kan er immers toe leiden dat niet-inwoners zwaarder worden belast dan inwoners. Daardoor wordt het vrij verkeer van werknemers onterecht belemmerd.

In een recent vonnis van 23 juni 2025 van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel wordt opnieuw ingegaan op het vraagstuk omtrent de vermindering van fiscale boetes (in casu: proportionele btw-boetes).

Op 30 december 2025 werd de Wet van 18 december 2025 houdende diverse bepalingen gepubliceerd. Deze wet draait een deel van de procedurele verstrenging (vanaf aanslagjaar 2023) terug, vooral door kortere/vereenvoudigde aanslag- en (btw-)verjaringstermijnen. Een overzicht.

Een wetsontwerp van 17 december 2025 brengt software opnieuw onder het fiscaal gunstregime voor inkomsten uit auteursrechten en naburige rechten en dit met ingang vanaf inkomstenjaar 2026.^[1]